© Levton 2010 - 2013 Ostra wirusowa choroba zakaźna ośrodkowego układu nerwowego zwierząt i ludzi. Występuje na  całym świecie. Największe znaczenie w przenoszeniu choroby mają psy, koty, lisy, wilki, gryzonie i  nietoperze. Choroba cechuje się upośledzeniem świadomości, podnieceniem nerwowym,  agresywnością oraz postępującymi porażeniami i kończy się zawsze zejściem śmiertelnym. Choroba  zaczyna się zmianami w zachowaniu, źrenice  są  nierównomiernie rozszerzone występuje niepokój i  utrata apetytu, może wzrosnąć temperatura ciała. Po ok 3 dniach następuje silne pobudzenie  przechodzące w agresję . Występuje spaczone łaknienie, manifestujące się zjadaniem niejadalnych  przedmiotów , nadmierne ślinienie, wodowstręt.  Pojawiają się drgawki porażenie kończyn i śpiączka  prowadzące do śmierci. Okres inkubacji choroby może wynosić od 2 tygodni  do 3 miesięcy. Źródłem  zakażenia są zwierzęta w okresie inkubacji i chore. Wirus pojawia się w ślinie 3-7 dni przed  wystąpieniem objawów klinicznych. Główną droga zakażenia jest droga pozioma w wyniku pokąsania  przez zwierzę wydalające wirus ze śliną. Wścieklizna zgodnie z obowiązującą ustawą o zwalczaniu  chorób zakaźnych podlega obowiązkowi zgłaszania i zwalczania z urzędu, a psy po ukończeniu 8 tyg  życia podlegają obowiązkowi szczepienia zapobiegawczego.  Wścieklizna jest najgroźniejszą, śmiertelna zoonozą. Źródło: "Choroby zakaźne zwierząt z zarysem epidemiologii weterynaryjnej i zoonoz" pod redakcją               Z. Glińskiego i  K. Kostro. Wścieklizna